katrem(zehra)'dan

Bekir Aksoy'a

 

Uyandigimda bir sabah, kaybetmistim günesimi...

Hayatimda hep anlamsiz cümleler, kafiyesi olmayan siirler, manasini dahi bilmedigim kelimeler vardi...
Sevmek neydi? Delicesine baglanmak? Hayata seven gözlerle bakmak...
Ben ki mektup yazmayi dahi bilmezdim, seni tanimadan evvel...
Simdi kelimeler anlam buluyor seninle... Siirler daha bir ask kokuyor, günes daha erken doguyor yüregime...
Cünkü simdi sen varsin hayatimda, senin varligin var icimden kopan her parcada...
Aslinda bunlari bilmemen,farketmemen daha güzel biliyor musun? Ben simdi binlerce kilometre uzakta, gözlerindeki isilti da kayboldugum, bir tatli gülüsüyle hayat buldugum koca bir yürege sahibim...
Sen bunun farkinda bile degilsin ama, yüregin hic tanimadigin belki de asla taniyamayacagin bir yabancinin ellerin de...
Ben söz verdim, bu güzel emaneti hic kirletmeden, ilk günkü masumluguyla icimde saklamaya...
Sen de bana söz ver olur mu? Hep gülecegine, mutsuzluk kelimesini sözlügünden cikaracagina... Bugün ve bundan sonra her gün keder nedir bilmeyecegine...
Ben sözümü tutuyorum, simdi sira sen de...
Yüzünden tebessüm, dudaklarindan sevgi sözcükleri eksik olmasin. Kim bilir, belki de seninle hayat bulan birileri vardir...

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !